www.nettime.org
Nettime mailing list archives

[Nettime-nl] ALS...DAN; de literatuur van de [bron]CODE
Wilfried Hou Je Bek on Thu, 3 Oct 2002 11:55:01 +0200 (CEST)


[Date Prev] [Date Next] [Thread Prev] [Thread Next] [Date Index] [Thread Index]

[Nettime-nl] ALS...DAN; de literatuur van de [bron]CODE


ALS ů DAN; de literatuur van de [bron]CODE

Een schrijver met oog voor het moderne moet wel
geobsedeerd raken door de macht, de mogelijkheden & de
vreemde schoonheid van de programmeertalen die achter
de grafische interface van de computer verborgen gaan.
Talen die voor de gewone Window gebruiker onzichtbaar
blijven, maar soms toch aan de oppervlakte komen: in
niet geconverteerde HTML, door bugs opgehoeste brokken
code, door per ongeluk zichtbaar geworden scripts.
Talen, refererend aan het Engels, maar zonder
narratieve functie met een rigide grammatica met een
lage tolerantie voor fouten, aangevuld met symbolen
die in geen natuurlijke schrijftaal zijn opgenomen &
die in de spreektaal onhanteerbaar zijn. Een verborgen
universum van taal die eenmaal in het menselijk domein
op zoek moet naar een systeem dat het kan
interpreteren. 

"[Tr-s]
Hut=0-Ignamb=So\OGSTARY\832T
R-0-r-io=ID
_RSH.wap=Y
[S]ID=10dB=f
Nve Scie=i
E=0,100=,
[01]InfoI=n
MPOn=e
5=Bl=se
=[Yes]ID==2
,0-DIR=C:\
Ud.t+P=el=
Item4=BO=St-
M.cesIt=Rig
==Pla
D=te" (1)

De literatuur die de taal van de communicatie tussen
machines verkent is niet het werk van dichters die hun
werk willen presenteren in het milieu van de obligate
poŰzie middagen. Schuil gaand achter namen die zo
abstract zijn als hun werk, pseudoniemen inwisselbaar
als de e-mail adressen waarop de schrijvers te
contacteren zijn, anonimiteit die in chatrooms & IRC
kanalen een voorwaarde is, maar in de literaire wereld
waar het ego van de schrijver belangrijker is dan het
schrijven zelf een onbegrijpelijk fenomeen is. Deze
literatuur is niet bedoeld is om in een map te blijven
liggen in afwachting op een publiek: losgelaten op
e-mail lijsten, op weblogs & op eigen sites zoekt het
onafhankelijk van de schrijver een publiek. Het virus,
de parasiet, de vampier; de metafoor van de ziekte als
indringer/infiltrant van een ander soort
intelligentie; de referenties aan deze aan de
computerecologie ontleende termen zijn ondenkbaar in
het gotische bewustzijn van het genre. 

"machines invade all speech
speech machines[2] 
social machines[3]
blind chemical machine[4] of tragic 
fractal language machinery[5] whose constant iteration
is terminal 
distance is state
{fractal terminus of becoming-language}
production's footprint
class struggle jingle
frontal attack
sanity a dotted line
for keeping machines[6] straight
linear
j 
u m p i ng into a well" (2)

Het interpreteren van deze fictionele taal voor
machines vergt dat je jezelf transformeert tot een
conceptuele technologie. Emotionele reflectie,
(fictieve) autobiografische verhaallijnen, personages,
ze ontbreken in dit soort teksten. Als er al sprake is
van psychologie, dan van machine psychologie; de wil
om te begrijpen wat een machine drijft, hoe rationele
code onvoorspelbare acties kan in programmeren, een
mens is in dit universum niet anders dan een
asymmetrische machine die zichzelf kan repareren &
zelfs zichzelf kan verbeteren door de symbiose met
technologie: die eeuwige fascinatie met de cyborg. Het
begrijpen van de taal, de code is het begrijpen van de
machine; hiermee wordt deze literatuur kabbalisme op
bit-niveau. Dit is de literatuur die Stephen Wolfram
anticipeerde & het universum herleid tot generatief
algoritme dat eenmaal uitgeprint op een A4 past. De
vraag naar de oorsprong van alles is niet langer een
theologische of een wetenschappelijke kwestie, maar
een probleem voor nerds: het universum is niet
kenbaar, maar hackbaar. 

"it is here, {x} <> |P| <> {~x}, that the parasite is
manifest - the noise in the system that _tends towards
meaning,_ towards the _maintenance_ of the
inscription. the parasite has everything to gain; as
such it is also _symbiotic_ in relation to x -
retaining x for its own ends; the whole process is an
_enunciation._ " (3)

Dit werk heeft dezelfde moeite de vertaalslag naar
papier te maken als graffiti dat heeft naar het
canvas. Ge´soleerd van de omgeving gaat er zoveel
betekenis verloren dat het de moeite niet meer waard
is. Dit is geen literatuur om van te genieten in lege
witte kubussen waar de schepper totale controle heeft
over de ervaring van de waarnemer. Dit is tekst die
anticipeert op de oncontroleerbare omgeving waarin het
zich bevind & die zich altijd tegen het werk kan
keren: het kan uitvagen; de mobiliteit van het werk
als kopie & van de toevallige passant afgedwaald in de
archieven van mailinglijsten & weblogs of in de
krochten van het net, 4 backslashes diep achter de
basis URL. De vergelijking met graffiti is nooit ver
weg. Beide ontlenen hun onzekere identiteit aan de
popcultuur, de referenties aan voorgangers &
inspiratie bronnen zijn hermetisch: slechts ingewijden
kunnen een goed ge´nformeerde poging doen het werk in
volledigheid te begrijpen: het ingevoerd zijn in de
normen & waarden van de bijhorende muziek(cultuur) is
daarbij de belangrijkste factor tot succes. 

"The body fluid of the machinery CODA battle [ tissue
machine=angel of the gene cluster/ desert that dashes
it makes scribe....." the chromosome form grief of the
ADAM doll that break down homosexual sexual....it does
LOAD....the virtual machine of storageÎit injects it/
suspected vital rendering, of the icon artificial sun
of death God the I invade/it is the thinking machine
that clone boys were turned eternal to more! ?"(4)

De manipulatie van geluid op het niveau van het
algoritme dat het genereert. De fysische kwaliteit van
geluid als grafisch bewerkbaar fenomeen op de desktop.
De abstractie van de Berlijnse clicks + cuts "The
Error is the Aura", de repetitieloze structuren van
Autechre's Confield, de minimalistische velden van
sinusgolven, rasters, punten & pulsen. De break & de
scratch: schrijven als hiphop voor machines:
gecodeerde funk. De lezer navigeert naar eigen inzicht
door het werk, alles erbij betrekkend wat de hyperlink
implementeren kan, niet bladeren, maar scrollen &
dubbelklikken in een universum zonder de zwaartekracht
van de verhaallijn: de schrijver heeft afstand gedaan
van inhoudelijke hiŰrarchie & de lezer vindt een weg
door associatief pagina's te openen. Taal, een tekst,
niet zo zeer als tactiek om te wereld te beschrijven
maar om statistisch te analyseren: om in te verdwalen.
Lezen als het ontdekken van virtuele ruimte: als een
psychogeografisch experiment. Wat deze literatuur met
de moderne elektronische muziek gemeen heeft is de
zoektocht naar het kritieke punt waar vorm overgaat in
vormloosheid: herkenbaarheid overgaat in een glad
oppervlakte waaraan geen enkele traditionele manier
van waarnemen betekenis kan geven. Dit punt is niet
absoluut gefixeerd, het passeren ervan is de eerste
stap in het opstellen van een nieuw clichÚ. 

"Digital writing celebrates the loss of inscription by
removing the trace from acts of erasure. What is
undone is as if not ever done. Thus digital
inscription is of another order than any previous
inscription, closer to speaking to another without the
presence of a third as witness, than, even, to the
passing of a ciphered note." (5)

Zwemmen op het droge: software voor hen die niet
kunnen programmeren. Slashdot-jargon zoals begrepen
door een gehersenspoelde Mille Plateaux lezer: de
nomadologie van Gilles Deleuze & Felix Guattari: het
anti-lineaire karakter van de rhizoom is diep
ingebakken in de esthetische & filosofische
uitgangspunten van deze literatuur. Maar er iets met
deze teksten, hoewel nauwgezet gecomponeerd op zoek
naar de sensatie van door vergaande abstractie
verkregen totale vervreemding, nijgen ze naar het
automatische schrijven van het surrealisme, het
blindelings volgen van de beelden die zonder repressie
aan het onbewuste ontlokt worden: zo vorm geven in
deze wereld van de associatieve vormen uit een andere,
meer sensuele wereld. De auto-psychoanalyse van de
otaku: CPU sjamanisme. Dit is geen genre waarin proza
floreert, het is poŰzie die herontdekt wordt als het
middel om indrukken van het machine worden te vangen. 


"alien zone- future wants contagious with other
dimensions. ... stretched light .. mayan calender
speed within it is . .. producing detail .. vandal to
time calender without clock .. . .. zoomorph v 9 the
separate senses process .. codes for . .. dilated now
. .. machine clumps . .. weightless sharp edges . ..
hacking at the solids while the soft ones fold ..
graft .. . .. realign pattern from its placing
shifting. ... digits slide off their grid to embed in
schematic cortex ... for BAKTUN OF HIDDEN SPEED . ..
violence spreads in sensation camouflage .. number
crunching separates out..." (6)

Het vertellen van de waarheid, hoe onaangenaam &
troosteloos ook, is altijd een sleutelvariabele
geweest in de doelstellingen die experimentele
literatuur zichzelf stelt. De cut-up van Burroughs, de
entropie van Pynchon, de microscopische blik van
Proust, allemaal vragen ze een inspanning van de lezer
in ruil voor een voldoening die dieper gaat dan
vluchtig amusement. Dit is literatuur, geen nieuw
substroming in cyberpunk, die de wereld van vandaag
verkent waarin DVD hack Perl scripts van 500 tekens
verdedigd moeten met een verwijzing naar het recht op
vrije meningsuiting tegen de industrie die publicatie
ervan tracht te verhinderen als roof. Code heeft een
politieke kracht die de platforms waarop deze
ge´soleerd is, code is lucratief zowel als clandestien
geworden, een product waarover slepende rechtszaken
worden gevoerd & waarmee miljarden gemoeid zijn. De
strijd om inzicht in de broncode van Windows, crackers
die de beveiliging van peperdure programma's ongedaan
maken, het vrije keer verkeer van MP3 bestanden, de
grootschalige schending van copyrights, maar ook het
patenteren van informatie die altijd in het publieke
domein heeft gelegen: genen, cultureel erfgoed,
traditionele medicijnen. Dit is het latente thema dat
opspeelt achter de haperende, in code sequenties, FTP
logboeken & zoekmachine termen ingepaste
zinsconstructies die op zoek gaan naar betekenis, een
verhaal, een inhoud groter dan de eigen inhoudloosheid
van het contextloze fragment opgedrongen krijgt.

Wilfried Hou Je Bek

(1) lo_Y
(2) Solipsis
(3) Alan Sondheim
(4) Kenji Siratori
(5) Marcos Novak
(6) o[rhan] d[rift]

Links:

http://www.altx.com
http://microtitles.com/
http://trace.ntu.ac.uk/incubation/gallery.cfm
http://www.orphandrift.com/
http://www.3ammagazine.com/
http://www.generative.net




=====
socialfiction.org has crashed
temporary adress: http://home.hetnet.nl/~italo.calvino



when social fiction is outlawed only outlaws can have social fiction

__________________________________________________
Do you Yahoo!?
New DSL Internet Access from SBC & Yahoo!
http://sbc.yahoo.com
______________________________________________________
* Verspreid via nettime-nl. Commercieel gebruik niet
* toegestaan zonder toestemming. <nettime-nl> is een
* open en ongemodereerde mailinglist over net-kritiek.
* Meer info, archief & anderstalige edities:
* http://www.nettime.org/.
* Contact: Menno Grootveld (grootveld {AT} nrc.nl).