www.nettime.org
Nettime mailing list archives

nettime-nl: bilwet - Vormen van Verval
Geert Lovink on Mon, 20 Oct 1997 21:06:37 +0200 (MET DST)


[Date Prev] [Date Next] [Thread Prev] [Thread Next] [Date Index] [Thread Index]

nettime-nl: bilwet - Vormen van Verval


[Nawoord van het nieuwe boek van bilwet, ‘Elektronische Einsamkeit’ dat op
15 oktober 1997 bij de uitgeverij Suppose in Keulen  is verschenen -
vooralsnog alleen in het Duits. Te bestellen bij: Suppose, Krefelder
Strasse 40, 50670 Koeln fax 00 49 221 7391930 e-mail: ayat {AT} khm.de] 


Vormen van Verval
Wenken voor als de beat stilvalt
Door Bilwet 

"Wij  gingen op dansles om meisjes naar huis te brengen." Johan Sjerpstra

Voor hen die getrouw waren aan de tijdsgeest wacht nu de opdracht een
esthetiek van de uitzichtloosheid te ondergaan. Men heeft op de toppen
geleefd van alles wat er in zat en daalt thans af naar de diepe gronden,
achter de nullijn.  We betreden het tijdvak van de nawerking. De effecten
worden voelbaar zonder dat ze benoembaar zijn. Roken lijdt tot kanker en
sex tot AIDS. Dat zijn de bekende risiko’s en bijwerkingen.
Voorlichtingscampagnes en bijsluiters zwijgen waarover zij niet kunnen
spreken. Waar het hier om gaat zijn de knagende en sluipende vormen van
verval en aantasting. Ziektes zonder naam, niet te duiden klachten. Al die
onduidelijke bezwaren vormen samen een diffuus complex.
De implosie die Baudrillard aankondigde bezat nog een zekere charme. Het
verhaalde over een heroische ineenstorting van bestaande instellingen en
riep daar een gevoel van triomf over af. Baudrillard had gelijk en liet
zijn lezers daarin delen. Als een klassiek avantgardist ijlde hij de meute
vooruit en kon zo berichten over opkomende konstellaties van begrippen die
weldra gemeengoed zouden worden. Maar de hyperrealiteit nam een andere
wending. De trage maelstrom ontbeert het spectulaire moment van de
apotheose. De implosie vond niet plaats. Wij zijn geen toeschouwers die
zich laven aan schittering van de ineenstorting. We worden zelf meegevoerd
door de krachten die vrijgemaakt zijn. Het draagvlak blijkt weggevallen.
Een tuimeling zet in. Zonder elastieken koord van de bungiejumping of een
moment voor jezelf om de shock te verwerken. Het is een vrije val in het
ongewisse van de ultramoderne oorzakelijkheden.

Het post-Katholieke tijdsbestek ontbeert iedere vorm van pastoraat. Dat
had Nietzsche niet kunnen voorzien. Wat de genadeklap uitdeelt is niet het
noodlottige moment van het ongeval, maar de lange tijd van de revalidatie,
de geestesverduistering volgens Alzheimer, de gang naar helers en
helderzienden, de wetswijziging die op zich laat wachten. Maar ook de
hypotheek waarvoor men nooit een afbetaling verricht, de levenslange
therapie voor het onverwerkt verleden, relaties die nooit gelegd worden,
de integratie die maar niet tot stand komt. Het gaat hier om
verschijnselen die niet te demarkeren zijn. Hun vaagheid is de fataliteit
ervan. De fuzzy logic heeft het menswaardig bestaan zijn contouren doen
verliezen. Men kan zich geen houding bepalen, laat staan zicht op
verlossing bieden. Het zoeken is naar eigentijdse vormen van biecht en
boete. De hulpverlener zou ook zelf graag ergens te rade gaan.
De hoop blijft op de ander gericht. Men blijft optimistisch, ook in de
filosofie. De buitenlander moet een impuls geven aan de bloedeloze
cultuur. Men dwaalt weg in eigen gedachten en fabriceert van de
vluchteling, de vrouw of de kunstenaar een verlosser die ons uit de
collectieve impasse zal helpen. De ander dient als spiegel, maar moet zich
niet al te konkreet aandienen. Voorbeelden moeten schaars zijn, anders
wordt de richting weer onduidelijk waar de maatstaf aangelegd moet worden.
Het optimisme slaat ook over op de ander, die de positieve  vector dient
te belichamen. De demonen zijn reeds uitgebannen. Hoe het Kwaad zich kan
manifesteren en kan herkennen, wordt zo onduidelijk. Er heerst een
pacificatie van alle vormen van ongelijkheid, strijd en eliminatie. De
enige optie is die van het accepteren van de technische perfectie en het
aanmodderen met de factor Mensch.
Het komende tijdperk van de Oplossingen moet ons verlossen uit de rauwe en
volhardende Middeleeuwen der Problemen waarin wij nog steeds verbannen
zijn. Het aankaarten van problemen wordt met de dag ouderwetser. Wie
weigert na te denken over Oplossingen is zelf deel van het Probleem en
daarmee gedoemd tot het verleden. De Oplossing is anders dan het Idee of
het Plan ontdaan van ieder hoger ideaal of heilsperspektief. Het is een
Voorziening. In de Oplossing zit ook de afschaffing die men zelf moet
accepteren en doorvoeren. Euthanasie als funktionaliteitsbeginsel. Er
bestaan geen oude problemen. Wie torst er nog de last van de erfzonde? Hoe
kan men nog warmlopen voor socialisme? De problemen hebben hun emotionele
inbedding verloren en dus is er geen kontakt meer mee te maken. Je kunt
het niet navoelen of over praten, behalve dan in beschouwende,
media-antropologische zin.

In tijden van opbouw en groeiverwachting, marktwerking en
koersontwikkeling, is het van belang zich over te geven aan de vormen van
verval. Dit is geen moedwillige decadentie. Het is een ontwikkeling van
het systeem zelf dat in een periode van hoogtij woekeringen van surplus en
verfijning produceert. Geen No Future dat om aandacht schreeuwt en als
mode weer even snel verdwijnt. Het gaat hier om onmogelijke
verbasteringen, niet-compatibele elementen die met elkaar vloeken en
elkaar afstoten. Niet de glans van het spektakel, maar de kunst van het
onbelangrijk worden. Het bijkomstige dat maar niet wil wijken en
doorzeurt. Een onbestierbare griebus, zonder naam, zonder identiteit of
voorbeeldwerking. Geen rap of rock&roll die je kan navolgen. Onbekommerde
eenzaamheid. Op eigen houtje aanrommelen. Een hondse lichtvoetigheid die
hinder veroorzaakt zonder de pose van het verzet. Een gestyleerde wanhoop
die niet kan worden gedecodeerd als cultureel-politiek programma, maar wel
een werkzaamheid ontketent. Een wanorde die als vuilnis wordt herkend,
maar waar geen reinigingsmiddel tegen opgewassen is. Gericht tegen het
definitieve van de Oplossing gaat het vrolijk door met het besmetten van
de reine oppervlakken. Dat zullen de tekenen van leven zijn.


Nawoord van het nieuwe boek van bilwet, ‘Elektronische Einsamkeit’ dat op
15 oktober 1997 bij de uitgeverij Suppose in Keulen  is verschenen -
vooralsnog alleen in het Duits.
Te bestellen bij: Suppose, Krefelder Strasse 40, 50670 Koeln
fax 00 49 221 7391930
e-mail: ayat {AT} khm.de

--
* Verspreid via nettime-nl. Commercieel gebruik niet toegestaan zonder
* toestemming. <nettime-nl> is een gesloten en gemodereerde mailinglist
* over net-kritiek. Meer info: list {AT} dds.nl met 'info nettime-nl' in de
* tekst v/d email. Archief: http://www.factory.org/nettime-nl. Contact:
* nettime-nl-owner {AT} dds.nl. Int. editie: http://www.desk.nl/~nettime.